Kritikak eta Iruzkinak

Duela urte dezente Eva Foresten Operacion Ogro irakurri nuen eta beraz banuen ekintzaren inguruko informazioaren berri: hasierako Carrero Blanco bahitzeko asmoak, nola prestatu zuten leherketa... Hala ere, alde horretatik ere interesgarria iruditu zait, Forestek liburua idatzi zuen garaian kontatu ezin zituenak ere azaltzen baititu Iñaki Egañak. Horretaz gain ekintzaren inguruan sortu den mitoaren inguruko beste hainbat kontu interesgarri kontatzen ditu, eta bestelakoak ere bai, adibidez, Donostiako Kursaal kasino zaharraren inaugurazioan Durruti anarkista ezaguna Espainiako Alfontso XIII.a erregeari Ogroari egin ziotenaren moduko zerbait gauzatzen saiatu zenekoa. Zerbait negatiboa aipatzeagatik: jatorrizkoa gazteleraz dela eta euskarazkoa itzulpena. #IrakurtzekoaDA

Jon Arretxek ez du huts egiten. Behar bada sagako libururik umoretsuena zela esan zuen aurkezpenean. Nik Pirineoetan kokatutakoarekin barre gehiago egin nuen, baina Toureren istorioen ohiko osagaiak dauzka: pertsonaia eta egoera xelebreak, akzioa, mendekua, kritika soziala... Gomendagarria, sail osoa bezala. #IrakurtzekoDA

Egun aproposa da gaurkoa Ogro operazioa irakurtzen hasteko.

Toureren 10. liburua hasteko gogoz! #IrakurtzekoDA

Euskarazko lehen eta bigarren eleberri beltz/poliziakoak izanik, ezin dut saihestu duela gutxi irakurri dudan Hamabost egun Urgainenekin konparatzea. Loidi Bizkarrondoren liburua landa inguruneko herri txiki batean kokatua dago eta idazkerak nabarmen deitzen du atentzioa, nolabait esateko ahozko kontakizun tradizionaletatik gertukoa iruditu zitzaidalako. Izetaren liburuak lehen begiratuan modernoagoa dirudi: Parisen kokatua, baztandar hizkera ederrean idatzia, baina kontatzeko modua gaur egungo idatzizkotik gertuagokoa. Biak dira gizonen nobelak: emakumezkoek erabat bigarren mailako protagonismoa dute. Hala ere, Dirua galgarri okerrago zahartu dela iruditu zait, batez ere duen kutsu moralistagatik. Edozein kasutan, euskarazko nobela beltz eta polizia eleberrien historia ezagutzeko irakurri beharrekoak biak ala biak. #IrakurtzekoaDA

Aurten @elegose@mastodon.eus irakurle taldean euskarazko lehen nobela beltza irakurri genuen: #HamabostEgunUrgainen. Orain #DiruaGalgarri daukat esku artean, bigarrena, Baztango Udalak 2015ean berrargitaratutako edizioan. Jatorrizkoa Auspoan argitaratu izana bitxia da, bertsolaritzan eta herri-literaturan espezializatutako argitaletxea izanda, baina suposatzen dut 1962an ez zegoela aukera handirik. #IrakurtzekoDA

Lehen hiru atalekin disfrutatu ondoren hau eskuratu behar dut!

#Irati filma izugarri gustatu zitzaidan eta jatorrizko komikia ez da atzera geratzen. Istorioa desberdina da, pertsonaia asko berdinak diren arren. Filma ikusitakoan ez nuen komikiaren berri eta liburua amaitutakoan jakin dut laugarren atal bat dagoela. Ze ona! xabiroi.eus/eu/irati #IrakurtzekoDA

#Irati filma asko gustatu zitzaidan, baina zineman ikusi nuenean ez nekien komiki batean oinarritua zegoenik. Orain esku artean daukat eta itxura bikaina du! #IrakurtzekoDA

Gasteizko Re-read bigarren eskuko liburu dendan ikusi nuenean atentzioa deitu zidan. Arthur Conan Doyleren idazlearen lan dexente irakurriak ditut: Sherlock Holmesen abentura osoak, The lost world... Hala ere, ez nituen ezagutzen liburutxo honetan bildutako bi istorio laburrak: Brasilgo katua eta Lady Sannox-en kasua. Biak oso interesgarriak iruditu zaizkit, suspentsea mantentzen dute ezusteko amaiera arte. Euskaltegiko ikasleentzat prestatutako edizioa da, amaieran ariketa eta guzti, eta itzulpenean nabaritzen da. Dena den, gomendagarria. #PaperjaleZozketa

Hasieratik harrapatu nau zelatariak, emakume ilegorriak eta txanodunak osatutako triangelu misteriotsuak. Aurrera egin ahala Bordelen eta Parisen espero ez nituen bideak hartu ditu istorioak eta gustura irakurri dut #AzkenEtxea.

Arantxa Urretabizkaiaren liburu bakarra irakurri dut orain arte: "Zergatik, panpox". Aspaldian gainera, eta ez naiz askorik gogoratzen. Ea ba @elegose@mastodon.eus irakurle taldean azaroan irakurriko dugun #AzkenEtxea zer moduzkoa den!

Engantxatu nau eta bi eserialditxotan irakurri ditut nobela beltz labur honen 116 orrialdeak. Bikote arrunt baten bizitza erabat aldatzen da, egun batetik bestera, abiadura bizian doan kontakizun honetan.

Nobela beltz laburra. Ea zer moduzkoa den!

Chelsea Manning ezaguna da Wikileaks-i filtratu zizkiolako Afganistan eta Irakeko gerretan AEBek egindakoak azaleratzen dituzten milaka dokumentu. Horren ondorioz kartzela eta isolamendua pairatu behar izan zituen. Hala ere, liburu honetan hori baino askoz gehiago kontatzen du: haurtzaro zaila, familia desegituratua, gurasoen alkoholismoa, gaztetan kalean bizi zenekoa, queer giroko ibilerak, egoera zailean zegoenean militarrekin bat egitea, Irakeko gerrako kontuak, emakume sentitzea eta trantsizioa... Oso irakurketa interesgarria.