Erabiltzailearen profila

Leitzako Arrosnabarrak etorri zaizkit gogora liburu hau irakurtzean; emakumeek, artazuriketan ari ziren bitartean, kantu zaharrak kantatzen zituztenekoa. Palilleirak dira eleberri honetako emakumeak, eta sareak ehuntzen eta josten dituzten bitartean, elkarri kontu zaharrak kontatzen dizkiote. Tradizioa eta fantasia uztartu ditu Nereak liburu honetan. Izan ere, gertakari lazgarri baten ondotik, emakumeek gizonak mendean hartzea pentsatuko dute Costa da Morteko herri batean, eta hartarako armiarmak deitzea erabakiko dute. Niri liluragarria egin zait nola deskribatu dituen zenbait pasarte Nereak, ia nire larrutan sentitu eta bizitzerainoko intentsitatez irakurri ditudanak. Izan Mariarena, izan itsasontziarena, edo beste asko. Liburu zoragarria da.

Ez dakit nola egon naiz hainbeste urtez liburu hau irakurri gabe. Lotan zegoen liburutegian eta egun batetik bestera bizitzara bueltatu da. Izar guztiak emango dizkizut eta promesa egiten dut ez direla hainbeste urte pasako berriro nire eskuetan egon gabe.

Istorio latza da Itxaro Bordak obra honetara ekarri diguna, gizakiaren aurpegirik beldurgarriena erakusten digulako. Eulia armiarma sarean itsatsita bezala sentitu naiz sarri, kapitulu bakoitzaren ondotik zer ote datorren jakin-minez, korapiloak nola askatuko ote diren jakin-egarriz. Eleberri beltza gustuko duenarentzat da bereziki gomendagarria.

Istorio latza da Itxaro Bordak obra honetara ekarri diguna, gizakiaren aurpegirik beldurgarriena erakusten digulako. Eulia armiarma sarean itsatsita bezala sentitu naiz sarri, kapitulu bakoitzaren ondotik zer ote datorren jakin-minez, korapiloak nola askatuko ote diren jakin-egarriz. Eleberri beltza gustuko duenarentzat da bereziki gomendagarria.

@desertorea Bai…, Shisha Pangmaraino iritsi eta bueltako bidaia hori, zoragarria da.

@mikelgs Duela urte batzuk irakurri nuen, eta zoragarria iruditu zitzaidan. Izugarrizko lana dago obraren atzean, mardula da, ederra… arte lana. Goza ezazu.